Rookalarm

Het rookalarm van mijn kot is een mietje.

Toen ik deze avond, na een lange dag in het lab en een allesbehalve leuke wandeling door de ijsregen thuiskwam, was de gedachte snel iets eetbaars op mijn bord te toveren prominent aanwezig in mijn helaas habitueel overvolle hoofd.
Daarom begon ik snel groenten te snijden, en smeet ik mijn reepjes seitan alvast op de pan. Nu moet je weten dat mijn achterste kooksteen slechts twee standen kent: koud en extreem heet. Om het spannend te houden is het moeilijk in te schatten welk van de twee je te pakken hebt voor de olie alle kanten uit spettert. Zoals je al kunt raden, was, terwijl ik aan tafel rustig broccoli in stukjes sneed, de seitan stilaan het punt van lekker krokant aan het passeren op een steen die vandaag maar eens voor heet had geopteerd. Ik was me eerst van geen kwaad bewust, maar zelfs het gecombineerde lawaai van Jet uit de boxen en de dampkap was niet opgewassen tegen het helse schrille gekrijs van het rookalarm dat ingreep in mijn culinaire exploten.

Omdat ik geen flauw idee had wat ik hieraan moest doen, belde ik dan maar in allerijl en met een klein hartje naar de huisbaas, die onmiddellijk beloofde af te komen om het onding af te zetten (wat wel vriendelijk van hem was, in retrospect). Want wat u ook moet weten over mijn kot, is dat het plafond een drietal meter hoog is, en ik dus met mijn diminutieve gestalte de sensor niet kan bereiken. Of toch; eens ik wist dat ik het alarm kon uitzetten op het bakje zelf, kon ik moeilijk niet zelf proberen. Dus maakte ik een boeiende maar relatief stabiele stelling van mijn meubels, met plotselinge dankbaarheid om de lichtheid en bijgevolg versleepbaarheid van ikeatafels, en slaagde ik erin dat rotalarm het zwijgen op te leggen. Nog even snel getelefoneerd naar de huisbaas dat ik het gefikst had, en dan inventaris genomen van het te redden voedsel. Ik wierp één blik in de pan: slechts een beetje aangebakken. Nog perfect eetbaar. En in feite, na enige inspectie van de kamer, geen rook te zien, enkel vaag te ruiken.

Vandaar de conclusie van de dag: mijn rookalarm is een mietje.

Jessie

Een gedachte over “Rookalarm

  1. haha geweldig!!!! wat een geluk dat Tom daar niet in uw keuken staat 🙂 t was alle dagen een ttuuuuuuuuutttt symphonie. t is mss nog een ide om een installatie van te maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s