Kerken en kappers

Zoals velen onder jullie weten, ben ik graag in kerken. Ze maken me rustig, laten de herrie in mijn hoofd verstommen. Misschien ook daarom dat ik zo dol ben op Gent, waar altijd wel ’n deur openstaat om me naar kruisgewelven te laten staren. Al mogen we de vele cafeetjes ook niet vergeten in die liefdesverhouding.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik sinds mijn aankomst hier (intussen al zo lang geleden!) probeer één van de kerken te bezoeken. Als de sterk antireligieuze houding van Hollanders nog niet duidelijk was uit het algeheel gebrek aan feestdagen (Leids ontzet en Koninginnedag uitgezonderd), wordt die nog benadrukt door het sluiten van de kerken. Zo heb je de prachtige Hooglandse kerk, met z’n grappige cornettotorentjes, die enkel te huur is voor organisaties etc. Zelfde geldt voor de minder imposante Marekerk.

De enige kerk van aanvaardbaar formaat (al geef ik toe dat ik hiermee ‘groot’ bedoel, ik ben de Sint-Baafskathedraal gewend hé) die overschiet is de Pieterskerk. En dus ben ik de voorbije maanden al regelmatig daarheen getrokken voor een dosis kalmte, om dan iedere keer voor gesloten deuren te staan. Soms met reden, zoals recepties, concerten enzo. Soms ook gewoon uit het niets. En soms omdat een kerk die enkel tot vier uur open is moeilijk valt voor een labrat, zoals ik intussen geworden ben.
Dus toen ik dinsdagmiddag, na het met onverwacht succes van een presentatie (of althans het vragenvuur) over het cliché der clichés; uitstervende mammoeten, op goed geluk nog eens de Pieterskerk passeerde en de deuren open vond, moest ik wel binnengaan.
Wat een teleurstelling. Mooie gewelven, dat wel. Maar geen kerkbanken. Geen Mariabeeld om een kaarsje bij aan te steken. Überhaupt geen kaarsjes om aan te steken. Een soortement keukentje ingericht in een zijkapel. Enkel het invallende zonlicht deed me wat spijt hebben dat ik geen camera bijhad.

Om die anticlimax achter me te laten ben ik dan maar doorgewandeld naar de kapper. Die hebben ze hier echt in alle soorten. Eén straat zit zelf tjokvol kappers, afgewisseld met pruikenwinkels. Noem het Hollandse nuchterheid die klanten een plan B biedt. Maar ik ging naar de Hizihair, op aanraden van één medestudente, en omdat een andere medestudente (mijn proefkonijn) daar een mooi kapsel had gekregen.

Wel.

Het zal wel teruggroeien, is het beste wat ik kan zeggen.
Gelukkig maakte de aankoop van een nieuw veelkleurig stel schoenen veel goed. En met deze meisje-meisje blog ben ik helemaal klaar voor het vervolg van deze week…

Veel liefs,
Uw labrat

2 gedachten over “Kerken en kappers

  1. waar is de foto van het haar dan?
    Hier niks speciaals buiten pokke slecht weer en ik weer overvallen met slijm en snot. Dan maar MET tom naar de dokter gegaan. resultaat voor ons beiden een flinke dosis ontslijmers!!!!
    ghostbusters here we come!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s