Het leven dendert en ik strompel

Ik ging ervan uit dat mijn dubbelleven tegen nu wel zowat gedaan ging zijn. Dat ik mijn teerbeminde collectie in Brussel zou hebben afgerond en met een mooie stapel data voltijds in mijn Leidse nestje zou vertoeven. Helaas lijkt elke doos die ik eerst had opzij gezet wegens minder geschikt nu toch minimum één bruikbaar individu op te leveren. Nou ja, helaas. De data zijn subliem. En het is een pracht van een excuus om mijn Vlaamse kring niet te verwaarlozen.

Maar het gaat allemaal zo snel, om het met een onverholen cliché te verwoorden! En dus typ ik dit te lang uitgestelde klaagbericht vanop mijn laptop in een gezellig hotelkamertje in het hart van de Loirestreek, in afwachting van mijn dag als bruidsmeisje. Mijn half-opgestelde maandschema ligt naast me, maar het is nu al duidelijk dat het minstens nog drie weken zal duren vooraleer ik nog eens gewoon in België ben, of een rustige namiddag bij mijn trouwe Balegemse viervoeter kan doorbrengen, en dus ben ik dat organisatorisch oeuvre even onafgewerkt aan het laten. Soms heb je gewoon nood aan dieren, natuur, en enkele vriendelijke gezichten, om de draad van je oververhitte tolleven wat rustig te laten ontrafelen.

En net daarvoor is dus geen tijd, in mijn wereld van datacollectie, academische artikels, WK-avonden, opgravingen, polonésa toernooien, barbecues en jamsessies. En lange autoritten die stilaan een rustpunt op zich vormen.

Het leven dendert en ik strompel.

Maar ik strompel met plezier.

Liefs,
Uw cyclisch overlopende grenssoldaat,
Jessie

sunsetslider.jpg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s