November

November eindigt vandaag. Ik heb geen idee hoe het is kunnen voorvallen, waar het eerste semester naartoe verdwijnt en (nog belangrijker) hoe ik tussen alle verbeterwerk door mijn eigen deadlines moet halen. Dus ja, het is druk geweest de afgelopen maand.

Dingen die gebeurden:

  • Maria kwam op bezoek en we ontdekten Vlietland in de onverwacht warme herfstzon
  • Ik vierde drie maal Halloween, met wisselend succes maar vooral met twee maal
    pompoenen snijden
  • Amy kwam op bezoek en ik ben nu in fier bezit van een Iers rugbytruitje en           verhalen over een enigmatische spookmuis
  • Pancake party’s
  • Ik schreef een zooi nieuwe muziek, die ik wijselijk stilaan meer en meer door anderen laat zingen
  • Sacha kwam op bezoek en heeft een uitje met Sarah en mij naar de fitness overleefd op wat ik vermoed pure koppigheid te zijn
  • Ik ging op zoek naar een nieuwe woonst en vervulde die queeste met glans (1 februari verlaat ik het nestje, en vlieg ik uit naar een gezellige rijwoning nabij de Haven)
  • Ik herontdekte hoe dicht Leiden bij de zee ligt, en hoeveel deugd de horizon kan doen
  • En oh ja, ik trok op het onverwachts op den bots enkele dagen naar Portugal voor een op mijn doctoraat georiënteerde workshop.

Hectisch genoeg? Voor mij alvast wel! Ik plan al de hele maand ergens een pyamadag te houden, maar de tijd ontglipt me. En ach, er zijn zo veel dingen die ik wil doen!

WP_20141031_052WP_20141031_076WP_20141031_004

WP_20141031_004

WP_20141027_010 (2)WP_20141102_005

WP_20141102_015 (2)

En dan was er nog het vreemde licht vannamiddag, tussen de donderslagen door, dat deze foto opleverde (die opmerkelijker zou zijn in de tijd voor de vijftienduizend instagram filters…je gaat het van me moeten aannemen dat dit een echte “no filter” foto is. Overigens is er niets zo vreselijk als in een fietsstad laattijdig beseffen dat je nog naar de winkel moet in de gietende regen. Ik leef nog. Amper.

P1120082

Verder wil ik bij deze nog even een officieel bedankje uitsturen naar mijn opa voor de aardappelen en ajuinen die hij me meegaf, en die me een gevoel van aarding naar het thuisland doen behouden. Alsook naar mijn oma voor haar onnavolgbare confituur (de witte aalbessenconfituur was een enorm succes op ons laatste pannekoekenfeestje, maar de soort bessen moeilijk uit te leggen aan ons internationaal groepje).

Ik weet dat ik je verwaarloosd heb, Belgïe. Maar met kerst en nieuw zak ik twee weken af onder de Moerdijk, dus zet je schrap.

Liefs,
Jessie

PS uitgebreider verslag van Coimbra volgt snel, want ik kan blijkbaar niet alleen reizen zonder dat mijn hoofd een waterval van woorden wordt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s